Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2026-11-16 Pochodzenie: Strona
Komentarz branżowy HKeyBio
BAFF i APRIL w zakresie przeżycia komórek B i opracowywania leków autoimmunologicznych
Cele i modele chorób autoimmunologicznych, seria 30
Pierwotnie opublikowano w języku chińskim 17 czerwca 2025 r. Zatwierdzenia leków i etapy ich rozwoju przedstawiono na tę datę.
Ujęcie HKeyBio. Czynnik aktywujący komórki B (BAFF) i ligand indukujący proliferację (APRIL) pomagają w utrzymaniu różnych stadiów linii komórek B. Ich nakładające się role wyjaśniają, dlaczego twórcy leków dążyli zarówno do selektywnego hamowania BAFF, jak i podwójnej blokady BAFF/APRIL. Wybór modelu choroby zależy od tego, które komórki i efekty program ma badać.
01 Jak BAFF i APRIL wspierają komórki B i komórki plazmatyczne
02 Globalny krajobraz rozwoju terapii BAFF/APRIL
03 Uzasadnienie ukierunkowania leczenia na BAFF/APRIL we wszystkich wskazaniach
04 Modele zwierzęce dla wskazań związanych z BAFF/APRIL
Badanie bibliometryczne opublikowane w Internecie w czasopiśmie Cellular Signaling w maju 2024 r. zawierało mapę badań BAFF/APRIL przeprowadzonych w latach 1999–2023. Prześledziło ono 25 lat odkryć oraz zidentyfikowało główne tematy badawcze i wyłaniające się kierunki [1].
BAFF, znany również jako BLyS lub TNFSF13B, oraz APRIL, znany również jako TNFSF13A, należą do nadrodziny czynników martwicy nowotworu (TNF). APRIL opisano w 1998 r. i po raz pierwszy powiązano go z proliferacją w niektórych układach komórek nowotworowych. BAFF został opisany w 1999 roku i stwierdzono, że wspomaga wzrost limfocytów B [7,8].
Ekspresja obu ligandów różni się w zależności od typu komórki, stanu aktywacji i choroby. Ważnym źródłem są komórki szpikowe, w tym komórki dendrytyczne, monocyty, neutrofile i makrofagi. Poza przedziałem immunologicznym zgłaszano ekspresję w takich miejscach jak astrocyty w zmianach stwardnienia rozsianego, nabłonek migdałków i gruczołów ślinowych, osteoklasty w reumatoidalnym zapaleniu stawów, adipocyty sutka i komórki nerek, w tym komórki mezangialne i podocyty, w badaniach nefropatii IgA. Który ligand ulega ekspresji i w jakim stopniu uczestniczy, zależy od kontekstu tkanki i choroby [2,4,6].
Obydwa ligandy wspierają komórki linii komórek B na różnych etapach. Sygnały BAFF poprzez receptor BAFF (BAFF-R) pomagają przejściowym komórkom B, które przeszły selekcję w szpiku kostnym, przetrwać i dojrzewać do funkcjonalnych, naiwnych komórek B. Utrata tego sygnału przeżycia skutkuje wyraźnym zmniejszeniem liczby dojrzałych obwodowych limfocytów B [4,6].
APRIL działa na późniejszych etapach, wspierając przełączanie klas immunoglobulin i przeżycie komórek wydzielających przeciwciała, w tym zróżnicowanych plazmocytów i komórek plazmatycznych CD20-ujemnych. Uczestniczy w produkcji IgA. Badania dotyczące nefropatii IgA (IgAN) wykazały podwyższony poziom APRIL lub BAFF w różnych kohortach. W niektórych badaniach APRIL powiązano z występowaniem białkomoczu, a w jednej kohorcie jego stężenie zwiększało się przed nawrotem po przeszczepieniu. Obserwacje te potwierdzają dalsze badania APRIL jako biomarkera [2,9].
W randomizowanym badaniu Lafayette'a i współpracowników dotyczącym IgAN wykazano, że rytuksymab zmniejszał liczbę krążących limfocytów B, ale nie poprawiał znacząco białkomoczu ani czynności nerek w ciągu jednego roku. Jednym z możliwych wyjaśnień jest utrzymywanie się komórek wytwarzających przeciwciała, którym brakuje CD20. W badaniu nie przetestowano bezpośrednio tego mechanizmu [3].
Rycina 1. Dojrzewanie komórek B, przełączanie klas i przeżycie komórek wydzielających przeciwciała. Źródło: Bossen i Schneider [4].
Trzy główne receptory pośredniczą w sygnalizacji BAFF i APRIL [4–6].
BAFF-R. Znany również jako BR3 lub TNFRSF13C, BAFF-R wiąże BAFF i wspomaga przeżycie i dojrzewanie obwodowych komórek B, zwłaszcza przejście od stadium T2 do dojrzałych komórek B. Badania na myszach z utratą funkcji wykazują znaczny ubytek dojrzałych limfocytów B.
TAKI. Znany również jako TNFRSF13B, TACI wiąże zarówno BAFF, jak i APRIL. W strefie brzeżnej i aktywowanych komórkach B może promować zmianę klasy na IgA lub IgG, w tym we współpracy z sygnalizacją receptora Toll-podobnego 9. TACI może również hamować aktywację komórek B, a jego niedobór może prowadzić do limfoproliferacji.
BCMA. Antygen dojrzewania komórek B (TNFRSF17) wiąże się preferencyjnie z APRIL i ulega ekspresji na plazmablastach i komórkach plazmatycznych. Badania cytowane w oryginalnym artykule łączą sygnalizację BCMA z długotrwałym utrzymaniem komórek plazmatycznych i trwałą produkcją przeciwciał. Udział tego szlaku może się różnić w zależności od modelu i populacji komórek.
Rycina 2. Formy ligandów BAFF/APRIL i interakcje z receptorami. Źródło: Vincent i wsp., ryc. 1 [6].
Rozregulowana sygnalizacja BAFF/APRIL może wspierać autoreaktywne przeżycie limfocytów B i patologiczną odpowiedź przeciwciał. Szlak ten badano w przypadku tocznia rumieniowatego układowego (SLE), reumatoidalnego zapalenia stawów (RA), zespołu Sjögrena (SjS), IgAN, stwardnienia rozsianego (MS) i miastenii (MG). Uzasadnienie kliniczne i dowody różnią się w zależności od wskazania.
Dwóch zatwierdzonych agentów ilustruje krajobraz rozwoju na pierwotną datę publikacji, czyli 17 czerwca 2025 r.
Belimumab. To przeciwciało monoklonalne wiąże rozpuszczalny BAFF i zapobiega jego zaangażowaniu w BAFF-R, TACI i BCMA. W Stanach Zjednoczonych belimumab został zatwierdzony przez FDA do leczenia aktywnego SLE i aktywnego toczniowego zapalenia nerek we wskazanych populacjach otrzymujących standardowe leczenie. Inne leki biologiczne również uzyskały zgodę FDA na leczenie SLE, w tym anifrolumab [10,11].
Telitacicept. Białko fuzyjne TACI–Fc firmy RemeGen łączy domenę zewnątrzkomórkową ludzkiego TACI z regionem Fc ludzkiej IgG. Działa jako przynęta zarówno dla BAFF, jak i APRIL. Chiny zatwierdziły telitacicept w leczeniu SLE, RZS i uogólnionego MG z dodatnim wynikiem przeciwciał przeciw receptorowi acetylocholiny u dorosłych w terapii konwencjonalnej do czerwca 2025 r. Blokada z użyciem podwójnego ligandu obejmuje szerszy zestaw sygnałów zależnych od ligandu. Porównawcze efekty kliniczne zależą od leku, dawki i wskazania [12,13].
Agenci śledczy. Podobnie jak telitacicept, atacicept jest białkiem fuzyjnym TACI – Fc, które wiąże oba ligandy. Povetacicept to zmodyfikowany wariant TACI-Fc zaprojektowany z myślą o większej sile działania i trwalszym hamowaniu szlaku. Przedkliniczna i wczesna farmakologia kliniczna uzasadniła dalsze badania tego projektu [14].
Rysunek 3. Historyczny krajobraz rozwoju BAFF/APRIL. Źródło: Nowa baza danych wywiadu narkotykowego. Historyczna migawka z 17 czerwca 2025 r.
W chorobie autoimmunologicznej limfocyty B i komórki plazmatyczne mogą wytwarzać przeciwciała przeciwko własnym antygenom, takim jak DNA, składniki rybosomów i inne białka. Limfocyty B również wpływają na chorobę poprzez prezentację antygenu i produkcję cytokin. Ograniczenie sygnałów przeżycia do populacji autoreaktywnych limfocytów B może zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał chorobotwórczych i uszkodzenia o podłożu immunologicznym, tam gdzie te populacje powodują choroby. Potencjalna korzyść zależy od tego, która populacja komórek B lub komórek plazmatycznych jest podatna na chorobę i na które wpływa dana interwencja.
W stwardnieniu rozsianym szczególnie istotne są funkcje komórek B niezależne od przeciwciał. W badaniu fazy 2 ATAMS atacicept zwiększał aktywność nawrotów, co spowodowało wcześniejsze zakończenie leczenia [15]. Ten wynik kliniczny odróżnia blokadę BAFF/APRIL od innych metod leczenia stwardnienia rozsianego ukierunkowanych na limfocyty B.
Rycina 4. Funkcje komórek B i komórek plazmatycznych w SLE, reumatoidalnym zapaleniu stawów i stwardnieniu rozsianym.
HKeyBio opracowuje modele obejmujące gatunki, szczepy, mechanizmy i podtypy chorób. Portfolio daje twórcom leków wybór modeli dostosowanych do celu, cech choroby i pytań, na które muszą odpowiedzieć. W tabeli zestawiono przykłady z portfolio spółki z czerwca 2025 roku.
Tabela 1. Modele zwierzęce HKeyBio istotne dla omawianych wskazań. Źródło: matryca modelu historycznego HKeyBio. Planując badanie, potwierdź szczep i protokół dla każdego modelu.
Poniższe rysunki przedstawiają reprezentatywne dane modelu HKeyBio. W oryginalnym artykule nie podano tożsamości leczenia, wielkości próbek ani pełnych metod statystycznych.
Receptor Toll-podobny 7 jest wrodzonym czujnikiem jednoniciowego RNA. Może również odpowiadać na własne RNA w odpowiednich kontekstach. Nadmierna sygnalizacja TLR7 może promować autoreaktywne odpowiedzi komórek B i T oraz chorobę toczniopodobną, w tym autoprzeciwciała związane z własnymi antygenami zawierającymi RNA. HKeyBio ilustruje to podejście u makaków cynomolgus i myszy C57BL/6 [16,17].
Rycina 5. Model SLE indukowanego agonistą TLR7 makaka jawajskiego.
Rycina 6. Model C57BL/6 SLE indukowanego agonistą TLR7.
Stwardnienie rozsiane jest zapalną chorobą demielinizacyjną ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Eksperymentalne modele autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia (EAE) obejmują takie cechy, jak stan zapalny, demielinizacja, utrata aksonów i glioza. Limfocyty B mogą wnosić swój wkład poprzez prezentację antygenu i cytokiny zapalne. W ramach projektu HKeyBio opracowano model EAE wykorzystujący antygen zawierający epitopy komórek B. W modelach MOG zależnych od komórek B autoreaktywne komórki B mogą prezentować antygen pokrewnym komórkom T i promować chorobę. Zależność ta zmienia się w zależności od zastosowanej formy glikoproteiny oligodendrocytów mielinowych (MOG) [18].
Figura 7. EAE indukowane MOG u myszy C57BL/6.
Kolagen typu II jest głównym białkiem chrząstki. Zapalenie stawów wywołane kolagenem (CIA) odtwarza wybrane cechy reumatoidalnego zapalenia stawów, w tym przerost błony maziowej, naciek komórek jednojądrzastych i uszkodzenie chrząstki. Naukowcy wykorzystują CIA do badania mechanizmów chorób i oceny potencjalnych terapii.
Ryc. 8. Zapalenie stawów wywołane kolagenem u makaków cynomolgus.
Receptory acetylocholiny (AChR) pośredniczą w sygnalizacji w połączeniu nerwowo-mięśniowym. W MG z dodatnim wynikiem przeciwciał AChR autoprzeciwciała zmniejszają skuteczną transmisję nerwowo-mięśniową i przyczyniają się do osłabienia i męczliwości mięśni. W zilustrowanym modelu mysim wykorzystuje się immunizację opuszki stopy peptydem pochodzącym od AChR i mierzy się odpowiedź przeciwciał anty-AChR oraz osłabienie mięśni.
Rycina 9. Eksperymentalna miastenia autoimmunologiczna wywołana peptydem AChR (R97–116).
Albumina surowicy bydlęcej (BSA) może w pewnych warunkach tworzyć agregaty. W klasycznym układzie eksperymentalnym kompleksy immunologiczne zawierające BSA sprzężony z haptenem i polimeryczną IgA odkładały się w mezangium kłębuszków nerkowych. Polimerowa IgA wspierała tworzenie kompleksów w tym układzie. Zgłaszane objawy obejmowały białkomocz, krwiomocz i kłębuszkowe zapalenie nerek [19]. Model HKeyBio BSA ilustruje wybrane cechy uszkodzenia IgAN-podobnego, w tym barwienie kłębuszków IgA i patologię nerek.
Figura 10. Model IgAN podobny do BSA związany z HKeyBio u myszy C57BL/6.
Immunizacja białkami gruczołów ślinowych może wywołać chorobę podobną do Sjögrena u myszy C57BL/6. Zgłoszone wyniki obejmują apoptozę gruczołową i większą ekspresję receptora muskarynowego M3, wraz z naciekiem zapalnym i zmniejszonym wydzielaniem śliny. Zwiększoną odpowiedź T pomocnika 17 (Th17) zaobserwowano także w szyjnych węzłach chłonnych i gruczołach ślinowych [20].
Rycina 11. Choroba Sjögrena wywołana przez białka gruczołów ślinowych u myszy C57BL/6.
HKeyBio oferuje niestandardowe modele i chętnie omawia wymagania badawcze oraz współpracę badawczą w zakresie opracowywania leków autoimmunologicznych.
HKeyBio to organizacja zajmująca się przedklinicznymi badaniami kontraktowymi, specjalizująca się w badaniach skuteczności in vivo w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Jej główny zespół techniczny ma ponad 20-letnie doświadczenie w opracowywaniu leków autoimmunologicznych. Prowadzi ośrodki molekularne, komórkowe, patologiczne, zajmujące się małymi zwierzętami i analityczne w Suzhou Industrial Park, a także ośrodki badawcze na naczelnych innych niż ludzie (NHP) w Suzhou i Guangxi. Jak informowaliśmy w czerwcu 2025 roku, firma zatrudniała około 60 pracowników i kierowników projektów ze stopniem magistra lub doktora. Jego zespół wspiera rozwój przedkliniczny i zgłaszanie nowych leków eksperymentalnych (IND).
· Ponad 20 modeli NHP chorób autoimmunologicznych
· Ponad 200 zwierzęcych modeli chorób autoimmunologicznych
· Doświadczenie w obsłudze ponad 300 zgłoszeń do IND dotyczących chorób autoimmunologicznych
Zastrzeżenie. Ten artykuł ma charakter ogólny i nie zawiera porad inwestycyjnych. Czytelnicy są odpowiedzialni za swoje decyzje. HKeyBio nie udziela żadnych wyraźnych ani dorozumianych gwarancji co do dokładności, wiarygodności lub kompletności materiałów. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości związanych z prawami autorskimi prosimy o kontakt z HKeyBio, aby materiał mógł zostać sprawdzony i w razie potrzeby usunięty.
[1] Balasubramaniam M, Mokhtar AMA. Dawne i obecne odkrycie systemu BAFF/APRIL. Sygnał komórkowy. 2024;120:111201. Źródło
[2] Celowanie w komórki B Suzuki Y. w nefropatii IgA. Nefrologia (Carlton). 2024;29(Suplement 2):39–43. Źródło
[3] Lafayette RA, Canetta PA, Rovin BH i in. Randomizowane, kontrolowane badanie rytuksymabu w nefropatii IgA z białkomoczem i dysfunkcją nerek. J Am Soc Nephrol. 2017;28:1306–1313. Źródło
[4] Bossen C, Schneider P. BAFF, APRIL i ich receptory: Struktura, funkcja i sygnalizacja. Semin Immunol. 2006;18:263–275. Źródło
[5] Zamek nauki KK (WeChat). Śledzenie układu BAFF/APRIL poprzez telitacicept. Źródło chińskojęzyczne cytowane w oryginalnym artykule.
[6] Vincent FB, Saulep-Easton D, Figgett WA, Fairfax KA, Mackay F. System BAFF/APRIL: Pojawiające się funkcje wykraczające poza biologię komórek B i autoimmunizację. Czynnik wzrostu cytokin, wersja 2013;24:203–215. Źródło
[7] Hahne M, Kataoka T, Schröter M i in. APRIL, nowy ligand z rodziny czynników martwicy nowotworu, stymuluje wzrost komórek nowotworowych. J Exp Med. 1998;188:1185–1190. Źródło
[8] Schneider P., MacKay F., Steiner V. i in. BAFF, nowy ligand z rodziny czynników martwicy nowotworów, stymuluje wzrost limfocytów B. J Exp Med. 1999;189:1747–1756. Źródło
[9] Ligand indukujący proliferację (APRIL) w patogenezie nefropatii immunoglobuliny A: przegląd dowodów. 2023. Źródło
[10] Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków. Informacje dotyczące przepisywania leku Benlysta (belimumab). Zaktualizowano w maju 2024 r. Źródło
[11] Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków. Pakiet zatwierdzający Saphnelo (anifrolumab-fnia). 30 lipca 2021 r. Źródło
[12] RemeGen Co., Ltd. Raport okresowy 2024. Rurociąg produktów Telitacicept i pozwolenia w Chinach. Źródło
[13] RemeGen Co., Ltd. Telitacicept do leczenia uogólnionej miastenii zatwierdzony w Chinach. 27 maja 2025 r. Źródło
[14] Pierwsze randomizowane badanie na ludziach dotyczące bezpieczeństwa, farmakokinetyki i farmakodynamiki povetaciceptu u zdrowych dorosłych. Źródło
[15] Kappos L, Hartung HP, Freedman MS i in. Atacicept w stwardnieniu rozsianym (ATAMS). Lancet Neurol. 2014;13:353–363. Źródło
[16] Brown GJ, Cañete PF, Wang H i in. Zmienność genetyczna wzmocnienia funkcji TLR7 powoduje ludzki toczeń. Natura. 2022;605:349–356. Źródło
[17] Yokogawa M, Takaishi M, Nakajima K i in. Naskórne podanie agonistów receptora Toll-podobnego 7 prowadzi do ogólnoustrojowej autoimmunizacji u myszy typu dzikiego. Zapalenie stawów Reumatol. 2014;66:694–706. Źródło
[18] Molnarfi N, Schulze-Topphoff U, Weber MS i in. Funkcja APC komórek B zależna od MHC klasy II jest wymagana do indukcji autoimmunizacji OUN niezależnie od przeciwciał specyficznych dla mieliny. J Exp Med. 2013;210:2921–2937. Źródło
[19] Historia mysich modeli nefropatii IgA. 2021. Źródło
[20] Lin X, Rui K, Deng J i in. Komórki Th17 odgrywają kluczową rolę w rozwoju eksperymentalnego zespołu Sjögrena. Ann Rheum Dis. 2015;74:1302–1310. Źródło