| Ποσότητα: | |
|---|---|
Ευρεία κάλυψη ασθενειών — Διαθέσιμα μοντέλα ξενογενετικού (ανθρώπινου PBMC), αλλογενών οξείας και χρόνιου λύκου αταίριαστου GVHD.
Ποσοτικοποιήσιμα τελικά σημεία - σωματικό βάρος, επιβίωση, κλινική βαθμολογία GVHD (0-10 συμπεριλαμβανομένης της στάσης, δραστηριότητας, γούνας, δέρματος), αυτοαντισώματα ορού (anti-dsDNA, IgG), πρωτεϊνουρία, ιστοπαθολογία.
Με γνώμονα τον μηχανισμό – Ανθρώπινα μοντέλα PBMC για θεραπείες ειδικές για τον άνθρωπο. αλλογενή μοντέλα GVHD που προκαλείται από Τ κύτταρα. χρόνια μοντέλα παθολογίας που προκαλείται από αυτοαντισώματα.
Μεταφραστική αξία – Ιδανικό για δοκιμή ανοσοκατασταλτικών (αναστολέων καλσινευρίνης, αναστολείς mTOR), βιολογικών (anti-TNF, anti-IL-6R) και κυτταρικών θεραπειών.
IND Ready Packet – Η έρευνα μπορεί να διεξαχθεί σύμφωνα με τις αρχές της ΟΕΠ.
Μοντέλο οξείας GVHD που προκαλείται από ανθρώπινο PBMC
Μοντέλο B6D2F1 aGVHD που επάγεται από σπληνοκύτταρα Β6
Μοντέλο B6D2F1 cGVHD που επάγεται από λεμφοκύτταρα DBA/2
• Δοκιμές αποτελεσματικότητας ανοσοκατασταλτικών (τακρόλιμους, κυκλοσπορίνη, μυκοφαινολάτη μοφετίλ, αναστολείς mTOR) στην πρόληψη και τη θεραπεία της GVHD
• Αξιολόγηση βιολογικών που στοχεύουν Τ κύτταρα (anti-CD3, anti-CD4), κυτοκίνες (anti-IL-6R, anti-TNF) και συνδιεγερτικές οδούς (CTLA-4-Ig)
• Δοκιμάστε θεραπείες βασισμένες σε κύτταρα (Treg, MSC) και στρατηγικές εξάντλησης αντισωμάτων
• Επικύρωση στόχου της ενεργοποίησης των Τ κυττάρων, της παραγωγής αυτοαντισωμάτων και της πολυοργανικής παθολογίας
• Φαρμακολογικές και τοξικολογικές μελέτες για την υποστήριξη της IND
έκταση |
Ανθρώπινο μοντέλο PBMC aGVHD |
B6 → B6D2F1 aGVHD μοντέλο | Μοντέλο DBA/2 → B6D2F1 cGVHD |
Είδος / Στέλεχος |
Ποντίκια NSG (παραλήπτης) |
B6 → B6D2F1 | DBA/2 → B6D2F1 |
τύπος ασθένειας |
Οξεία (Ξενογενής) | Οξεία (αλλογενής) | Χρόνια (όπως λύκος) |
κρίσιμο τελικό σημείο |
Βάρος, ποσοστό επιβίωσης, βαθμολογία GVHD | Ποσοστό επιβίωσης, βαθμολογία GVHD | Σωματικό βάρος, ποσοστό επιβίωσης, βαθμολογία GVHD, IgG ορού, anti-dsDNA, πρωτεϊνουρία, βιοχημεία αίματος, νεφρική παθολογία |
Ε: Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ των τριών μοντέλων GVHD;
Α: Τα ανθρώπινα μοντέλα PBMC είναι ξενογενή και ιδανικά για τη δοκιμή θεραπειών ειδικών για τον άνθρωπο. Το μοντέλο B6 → B6D2F1 είναι ασύμβατο με MHC αλλογενές οξύ GVHD. Το μοντέλο DBA/2 → B6D2F1 είναι ένα χρόνιο GVHD που μοιάζει με λύκο με παραγωγή αυτοαντισωμάτων, νεφρίτιδα και πολυοργανική ίνωση.
Ε: Ποιο μοντέλο είναι καλύτερο για τη δοκιμή αντιανθρώπινων βιολογικών ουσιών;
Α: Το ανθρώπινο μοντέλο aGVHD που προκαλείται από PBMC σε ποντίκια NSG είναι η πρώτη επιλογή για την αξιολόγηση ανθρώπινων ειδικών αντισωμάτων (π.χ. αντι-CD3, αντι-CD4, αντι-IL-6R) επειδή τα Τ κύτταρα δότη είναι ανθρώπινα.
Ε: Μπορούν αυτά τα μοντέλα να χρησιμοποιηθούν για μελέτες υποστήριξης IND;
Απάντηση: Ναι. Οι μελέτες μπορούν να διεξαχθούν σύμφωνα με τις αρχές της ΟΕΠ για ρυθμιστικές υποβολές (FDA, EMA).
Ε: Προσφέρετε προσαρμοσμένα πρωτόκολλα μελέτης (π.χ. διαφορετικοί αριθμοί κυττάρων δότη, χρόνοι θεραπείας);
Απάντηση: Φυσικά. Η επιστημονική μας ομάδα προσαρμόζει πρωτόκολλα εισαγωγής, σχέδια θεραπείας και αναλύσεις τελικού σημείου για το συγκεκριμένο υποψήφιο φάρμακο.
Ε: Ποιο είναι το τυπικό χρονοδιάγραμμα για μια πιλοτική μελέτη αποτελεσματικότητας;
A: Οι μελέτες οξείας GVHD εκτελούνται συνήθως 4-6 εβδομάδες μετά τη μεταμόσχευση. Οι χρόνιες μελέτες GVHD μπορούν να παραταθούν σε 8-12 εβδομάδες για να επιτραπεί η πλήρης ανάπτυξη αυτοαντισωμάτων και παθολογίας οργάνων.
