| تعداد: | |
|---|---|
از نظر بالینی مرتبط - مدل NOD دیابت خودایمنی خود به خود را خلاصه می کند. مدل STZ تخریب سلولهای β ناشی از مواد شیمیایی را ارائه میکند که هر دو منعکس کننده T1D انسان هستند.
علل چندگانه - مدلهای خودایمنی (NOD) و القایی شیمیایی (STZ) جنبههای مختلف پاتوژنز T1D را پوشش میدهند.
نقاط پایانی جامع - وزن بدن، گلوکز خون، HbA1c، آسیب شناسی جزایر (H&E)، بروز دیابت.
ارزش ترجمه - ایده آل برای آزمایش تعدیل کننده های ایمنی، عوامل محافظ سلول بتا و استراتژی های جایگزینی انسولین.
بسته های داده آماده IND - مطالعات را می توان مطابق با اصول GLP انجام داد.
مدل T1D بهینه شده در موش های NOD
مدل T1D در موش های C57BL/6 القا شده توسط استرپتوزوتوسین (STZ)
• آزمایش اثربخشی تعدیلکنندههای ایمنی (ضد CD3، گلوبولین ضد تیموسیت، CTLA-4-Ig)، عوامل محافظ سلول بتا، و فرمولهای انسولین
• اعتبارسنجی هدف برای مسیرهای دیابت خودایمنی
• کشف نشانگر زیستی (گلوکز، HbA1c، اتوآنتی بادی ها)
• مطالعات مکانیسم عمل (MOA).
• مطالعات فارماکولوژی با قابلیت IND
پارامتر |
مدل القایی NOD T1D |
STZ القایی C57BL/6 مدل T1D |
گونه / سویه |
ماوس NOD (مونث) |
ماوس C57BL/6 |
روش القایی |
خودایمنی خود به خود با مدولاسیون اختیاری ایمنی (مثلاً مهار ایست بازرسی) برای تسریع شروع |
STZ با دوز کم چندگانه (مثلاً 50 میلی گرم بر کیلوگرم × 5 روز) یا تک دوز بالا STZ |
مدت تحصیل |
4-20 هفته (بسته به شتاب شروع) |
2-4 هفته |
نقاط پایانی کلیدی |
وزن بدن، گلوکز خون، HbA1c، بروز دیابت، هیستوپاتولوژی جزایر (نمره انسولیت)، اختیاری: رنگ آمیزی انسولین، فنوتیپ سلول T |
وزن بدن، گلوکز خون، HbA1c، آسیب شناسی جزایر (مساحت سلول بتا، تعداد جزایر) |
بسته داده |
داده های خام، گزارش های تجزیه و تحلیل، منحنی های گلوکز، اسلایدهای بافت شناسی، بیوانفورماتیک (اختیاری) | |
س: تفاوت بین مدل های T1D القایی NOD و STZ چیست؟
پاسخ: مدل NOD یک مدل خودایمنی خودایمنی است که از نزدیک پاتوژنز T1D انسانی با تخریب سلول های β با واسطه سلول T را تقلید می کند، اما شروع متغیری دارد. مدل STZ از یک سم شیمیایی برای القای سریع و تکرارپذیر مرگ سلولهای بتا استفاده میکند که به زمانبندی مطالعه سریعتر اجازه میدهد، اگرچه فاقد جزء کامل خودایمنی است.
س: کدام مدل برای آزمایش درمان های تعدیل کننده ایمنی مناسب تر است؟
پاسخ: مدل NOD برای ارزیابی مداخلات مبتنی بر ایمنی (ضد CD3، درمانهای نظارتی با سلول T) ترجیح داده میشود زیرا پاتوژنز خود ایمنی را خلاصه میکند. مدل STZ برای آزمایش عوامل محافظ سلول های β یا فرمولاسیون انسولین مناسب تر است.
س: آیا می توان از این مدل ها برای مطالعات فعال کننده IND استفاده کرد؟
ج: بله. مطالعات را می توان مطابق با اصول GLP برای ارسال های نظارتی (FDA، EMA) انجام داد.
س: آیا پروتکل های مطالعه سفارشی را ارائه می دهید (به عنوان مثال، رژیم های مختلف دوز STZ، ترکیب با مدولاسیون ایمنی)؟
ج: قطعا. تیم علمی ما پروتکلهای القایی، برنامههای درمانی و تجزیه و تحلیل نقطه پایانی را برای کاندیدای دارویی خاص شما تنظیم میکند.
