| Kuantiti: | |
|---|---|
Relevan dari segi klinikal – model NOD menyusun semula diabetes autoimun spontan; Model STZ menawarkan pemusnahan sel β yang disebabkan oleh kimia, kedua-duanya mencerminkan T1D manusia.
Pelbagai etiologi - Model Autoimun (NOD) dan akibat kimia (STZ) merangkumi aspek berbeza patogenesis T1D.
Titik akhir yang komprehensif – Berat badan, glukosa darah, HbA1c, patologi pulau kecil (H&E), kejadian diabetes.
Nilai translasi – Sesuai untuk menguji imunomodulator, agen pelindung sel β dan strategi penggantian insulin.
Pakej data sedia IND – Kajian boleh dijalankan mengikut prinsip GLP.
Model T1D Dioptimumkan dalam NOD Tikus
Model T1D dalam C57BL/6 tikus yang disebabkan oleh streptozotocin (STZ)
• Ujian keberkesanan imunomodulator (anti-CD3, globulin anti-thymocyte, CTLA‑4‑Ig), agen pelindung sel β dan formulasi insulin
• Pengesahan sasaran untuk laluan diabetes autoimun
• Penemuan biomarker (glukosa, HbA1c, autoantibodi)
• Kajian mekanisme tindakan (MOA).
• Kajian farmakologi yang membolehkan IND
Parameter |
Model NOD T1D Teraruh |
Model C57BL/6 T1D Aruh STZ |
Spesies/Terikan |
tetikus NOD (betina) |
C57BL/6 tetikus |
Kaedah induksi |
Autoimun spontan dengan modulasi imun pilihan (cth, perencatan pusat pemeriksaan) untuk mempercepatkan permulaan |
Berbilang STZ dos rendah (cth, 50 mg/kg ×5 hari) atau STZ dos tinggi tunggal |
Tempoh pengajian |
4–20 minggu (bergantung pada pecutan permulaan) |
2–4 minggu |
Titik akhir utama |
Berat badan, glukosa darah, HbA1c, kejadian diabetes, histopatologi pulau kecil (skor insulitis), pilihan: pewarnaan insulin, fenotaip sel T |
Berat badan, glukosa darah, HbA1c, patologi pulau kecil (kawasan sel β, nombor pulau kecil) |
Pakej data |
Data mentah, laporan analisis, lengkung glukosa, slaid histologi, bioinformatik (pilihan) | |
S: Apakah perbezaan antara model T1D teraruh NOD dan STZ?
J: Model NOD ialah model autoimun spontan yang hampir meniru patogenesis T1D manusia dengan pemusnahan sel β-sel pengantara T, tetapi mempunyai permulaan yang berubah-ubah. Model STZ menggunakan toksin kimia untuk mendorong kematian sel β dengan cepat dan boleh menghasilkan semula, membolehkan garis masa kajian lebih pantas, walaupun ia tidak mempunyai komponen autoimun penuh.
S: Model manakah yang lebih sesuai untuk menguji terapi imunomodulator?
J: Model NOD lebih disukai untuk menilai campur tangan berasaskan imun (anti-CD3, terapi sel T kawal selia) kerana ia menyusun semula patogenesis autoimun. Model STZ lebih sesuai untuk menguji agen pelindung sel β atau formulasi insulin.
S: Bolehkah model ini digunakan untuk kajian yang membolehkan IND?
A: Ya. Kajian boleh dijalankan mengikut prinsip GLP untuk penyerahan peraturan (FDA, EMA).
S: Adakah anda menawarkan protokol kajian tersuai (cth, rejimen dos STZ yang berbeza, gabungan dengan modulasi imun)?
A: Sudah tentu. Pasukan saintifik kami menyesuaikan protokol induksi, jadual rawatan dan analisis titik akhir kepada calon ubat khusus anda.