| Aantal: | |
|---|---|
Klinisch relevant – UVB-blootstelling bij lupusgevoelige muizen bootst lichtgevoelige CLE na, inclusief huidlaesies en systemische auto-immuniteit.
Uitgebreide eindpunten Translationele waarde Technische gegevens en validatie
UVB-straling geïnduceerd CLE-model in MRL/lpr-muizen
• Werkzaamheidstesten van lokale en systemische immunomodulatoren (corticosteroïden, calcineurineremmers, JAK-remmers)
• Evaluatie van antimalariamiddelen (hydroxychloroquine) en biologische geneesmiddelen die zich richten op type I interferonen (anifrolumab) of B-cellen (rituximab)
• Doelvalidatie voor lichtgevoeligheid en auto-immuunroutes bij CLE
• Ontdekking van biomarkers (anti-dsDNA, door interferon gestimuleerde genen)
• Farmacologische en toxicologische onderzoeken die IND mogelijk maken
Parameter |
Specificatie |
Soort/stam |
MRL/lpr-muis |
Inductiemethode |
Herhaalde UVB-bestraling (312 nm, 100–200 mJ/cm²) op geschoren rughuid, 3–5 keer per week gedurende 2–4 weken |
Studieduur |
3–6 weken (bestraling + behandelfase) |
Belangrijkste eindpunten |
Lichaamsgewicht, klinische huidscore (erytheem, schilfering, ontvelling), lymfeklierscore, serum anti-dsDNA-antilichamen (ELISA), huidhistopathologie (HE met score voor grensvlakdermatitis), optioneel: nierhistopathologie, type I interferonsignatuur, immunofluorescentie voor afzetting van immuuncomplexen |
Datapakket |
Ruwe gegevens, analyserapporten, klinische scores, histologiedia's (huid, nier), ELISA-resultaten, bio-informatica (optioneel) |
Klinisch relevante pathogenese: het bootst het real-world scenario na waarin UV-blootstelling CLE-opflakkeringen bij patiënten veroorzaakt. Herhaalde UVB-bestraling van 312 nm op de dorsale huid induceert schade aan keratinocyten, afgifte van autoantigeen en gelokaliseerde grensvlakdermatitis, wat zeer consistent is met de menselijke CLE-pathologie.
Dubbele fenotypedekking: Gebouwd op de lupus-gevoelige MRL/lpr-achtergrond, vertoont het zowel typische huidlaesies als systemische auto-immuunsymptomen (verhoogde anti-dsDNA-antilichamen, potentieel voor nierbetrokkenheid), waardoor het geschikt is voor het evalueren van geneesmiddelen die zich zowel op de huid als op systemische lupus richten.
Cutane eindpunten: klinische huidscore (erytheem, schilfering, ontvelling) en histopathologische score voor grensvlakdermatitis via H&E-kleuring;
Systemische immuuneindpunten: kwantificering van serum-anti-dsDNA-antilichamen door ELISA, bepaling van de lymfeklierindex en optionele detectie van type I-interferonsignaturen;
Eindpunten voor orgaanbetrokkenheid: Optionele renale histopathologie en immunofluorescentiekleuring voor afzetting van immuuncomplexen, ter ondersteuning van de evaluatie van geneesmiddelen voor progressieve lupus met systemische betrokkenheid.
Topische middelen: corticosteroïden, calcineurineremmers en lokale JAK-remmers voor huidlaesies;
Standaard systemische therapieën: Antimalariamiddelen zoals hydroxychloroquine, de eerstelijnsbehandeling voor CLE;
Innovatieve biologische geneesmiddelen: Type I-interferongerichte middelen (bijv. anifrolumab), therapieën voor depletie van B-cellen (bijv. rituximab) en andere nieuwe immunomodulatoren;
Kandidaten voor kleine moleculen: JAK-remmers, TYK2-modulatoren en andere gerichte orale geneesmiddelen.
Naleving van de regelgeving: Studies kunnen worden uitgevoerd in overeenstemming met de GLP-principes, en we leveren volledige datapakketten die klaar zijn voor audits en die voldoen aan de FDA-, EMA- en NMPA-vereisten voor farmacologische onderzoeken die IND mogelijk maken.
Flexibel maatwerk: Ons wetenschappelijk team kan UVB-parameters (dosisintensiteit, bestralingsfrequentie, kuurduur) en behandelingsregimes (toedieningsroute, dosisgradiënt, doseringsschema) afstemmen op het werkingsmechanisme van uw medicijn en de onderzoeksdoelstellingen.
