Hidradenitis suppurativa (HS) یک بیماری التهابی پوستی مزمن، دردناک و بد شکل است که بر نواحی حامل غده آپوکرین (آب زیر بغل، نواحی مغبنی، باسن، سینه) تأثیر می گذارد. پاتوژنز آن شامل اختلالات پیچیده ایمنی، از جمله پاسخ های ایمنی ذاتی (ماکروفاژها، نوتروفیل ها، IL-1β، TNF-α)، ایمنی سلولی Th1/Th17 و درگیری سلول های B است. HKeyBio یک مدل NHP HS به خوبی مشخص شده ارائه می‌کند که ویژگی‌های کلیدی HS انسان، از جمله تونل‌های پوستی، نفوذ نوتروفیلیک، و تنظیم مثبت ژن‌های التهابی مرتبط با HS را خلاصه می‌کند. این مدل یک پلت فرم قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان های جدید HS فراهم می کند.

پسوریازیس یک بیماری پوستی خودایمنی مزمن است که با تغییر سریع سلول‌های پوست مشخص می‌شود و منجر به ایجاد لکه‌های خشک، پوسته‌دار و خارش‌دار می‌شود که بیشتر روی زانو، آرنج، تنه و پوست سر ایجاد می‌شود. پسوریازیس پلاکی، شایع ترین نوع، شامل اختلال عملکرد سیستم ایمنی است که منجر به افزایش بیش از حد کراتینوسیت ها می شود. HKeyBio یک مدل پسوریازیس NHP معتبر القا شده توسط imiquimod (IMQ)، یک آگونیست TLR7/8 ارائه می‌کند که التهاب پوستی مانند پسوریازیس را از طریق اینترفرون نوع I و مسیرهای IL-23/IL-17 تحریک می‌کند. این مدل ویژگی های کلیدی پسوریازیس انسانی از جمله اریتم، پوسته پوسته شدن، ضخیم شدن، افزایش IL-17A و IL-36، و تغییرات هیستوپاتولوژیک مشخصه را مرور می کند و بستری قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان های جدید پسوریازیس فراهم می کند.

خارش (خارش) یک احساس ناخوشایند است که میل به خاراندن را برمی انگیزد، از ناراحتی خفیف تا شرایط غیرقابل تحمل و ناتوان کننده. این می تواند با اختلالات اولیه پوست (درماتیت آتوپیک، پسوریازیس) یا بیماری های سیستمیک (کلیوی، کلستاتیک، هماتولوژیک، غدد درون ریز) همراه باشد. HKeyBio دو مدل خارش NHP را ارائه می دهد: مدل ناشی از آسیب مکانیکی (تقلید از خارش مرتبط با بهبود زخم) و مدل القا شده از IL-31 (مستقیماً مسیر اصلی خارش ایمنی-عصبی را فعال می کند). هر دو مدل ویژگی‌های خارش مزمن انسان را خلاصه می‌کنند و پلتفرم‌های قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان‌های جدید ضد خارش ارائه می‌دهند.

کهیر (کهیر) یک بیماری شایع ناشی از ماست سل است که با واکنش های شعله ور، اریتم و خارش شدید مشخص می شود. این بیماری به عنوان حاد (≤6 هفته) یا مزمن (بیش از 6 هفته) طبقه بندی می شود و می تواند خود به خود یا توسط محرک های خاص (سرما، فشار، آلرژن ها) القا شود. HKeyBio دو مدل کهیر NHP به خوبی تایید شده ارائه می‌کند: (1) مدل کهیر ناشی از HDM، ایجاد شده توسط حساسیت پوستی یا داخل پوستی با عصاره گرد و غبار خانگی، که واکنش‌های پوستی حاد ناشی از آلرژن را خلاصه می‌کند. و (2) مدل آنافیلاکسی پوستی غیرفعال (PCA) ناشی از DNP-IgE و DNFB، یک مدل کلاسیک حساسیت بیش از حد کلاسیک با واسطه IgE خاص آلرژن و دگرانولاسیون ماست سل. هر دو مدل پلتفرم های قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی داروهای جدید ضد آلرژی و تثبیت کننده سلول های ماست ارائه می دهند.

بیماری التهابی روده (IBD) یک اختلال التهابی مزمن در دستگاه گوارش است که عمدتاً شامل کولیت اولسراتیو (UC) و بیماری کرون (CD) است. IBD که با التهاب عودکننده، زخم های مخاطی و آسیب بافت مشخص می شود، به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر می گذارد. HKeyBio یک مدل NHP IBD به خوبی تایید شده القا شده توسط دکستران سولفات سدیم (DSS) ارائه می دهد که ویژگی های کلیدی UC انسان از جمله کاهش وزن، اسهال، مدفوع خونی و التهاب روده بزرگ را خلاصه می کند. این مدل یک پلت فرم قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان های جدید IBD فراهم می کند.

لوپوس اریتماتوز جلدی (CLE) یک تظاهرات از لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) است که 70 تا 85 درصد از بیماران SLE را تحت تاثیر قرار می دهد و دارای چهار زیرگروه بالینی است: حاد، تحت حاد، متناوب و مزمن. اشعه ماوراء بنفش (UV) شناخته شده ترین محرک برای CLE است، به طوری که 60-80٪ از بیماران SLE دچار ضایعات پوستی حساس به نور می شوند. HKeyBio یک آگونیست معتبر TLR-7 همراه با مدل CLE ناشی از UVB در پستانداران غیر انسانی ارائه می دهد. این مدل کاربرد موضعی آگونیست TLR-7 را با تابش اشعه ماوراء بنفش UVB ترکیب می‌کند تا به طور هم‌افزایی التهاب پوست را القا کند و از پاتوژنز CLE انسانی تقلید کند. این مدل ویژگی‌های کلیدی CLE انسانی از جمله افزایش نمرات بالینی پوست، افزایش آنتی‌بادی‌های anti-dsDNA در خون، تنظیم مثبت IFN-α در پوست، تغییرات هیستوپاتولوژیک مشخصه (رنگ‌آمیزی HE)، تغییرات رونویسی (RNA-seq پوست)، و تجزیه و تحلیل خوشه‌بندی سلول‌های ایمنی را مرور می‌کند. این یک پلت فرم قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان های جدید برای لوپوس پوستی و بیماری های خودایمنی حساس به نور فراهم می کند.

آنافیلاکسی پوستی غیرفعال (PCA) یک واکنش حساسیت مفرط کلاسیک نوع I است که با واسطه ایمونوگلوبولین E مخصوص آلرژن (IgE) انجام می‌شود که با پاسخ‌های چرخشی و شعله‌ور شدن پس از چالش با آلرژن مربوطه مشخص می‌شود. این مدل به طور گسترده ای برای ارزیابی دگرانولاسیون ماست سل و پاسخ های آلرژیک با واسطه IgE استفاده می شود. HKeyBio یک مدل PCA القایی DNP-IgE و DNFB به خوبی تایید شده در پستانداران غیر انسانی ارائه می دهد. این مدل شامل تزریق داخل جلدی IgE اختصاصی DNP و به دنبال آن چالش موضعی DNFB در همان محل است که باعث دگرانولاسیون ماست سل، اتساع عروق و ادم موضعی می شود. این مدل ویژگی‌های کلیدی واکنش‌های آلرژیک انسانی از جمله تشکیل چرخش و شعله‌ور شدن را خلاصه می‌کند، و یک پلت فرم قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان‌های ضد آلرژیک جدید مانند آنتی‌بادی‌های ضد IgE، تثبیت‌کننده‌های ماست سل و آنتی هیستامین‌ها ارائه می‌کند.

آرتریت روماتوئید (RA) یک اختلال خودایمنی مزمن است که با پلی آرتریت التهابی مشخص می شود که منجر به تخریب غضروف و استخوان می شود. HKeyBio مدل آرتریت ناشی از کلاژن NHP (CIA) را ارائه می دهد که با ایمن سازی با کلاژن نوع II (CII) ایجاد شده است. این مدل ویژگی‌های کلیدی بالینی و بافت‌شناسی RA انسانی، از جمله تورم مفاصل، افزایش IgG ضد کلاژن، و افزایش پروتئین‌های فاز حاد (CRP، ALP) را مرور می‌کند. این یک پلت فرم قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان های جدید RA فراهم می کند.

پاسخ آنتی بادی وابسته به سلول T (TDAR) یک سنجش استاندارد طلایی برای ارزیابی تأثیر داروها بر روی صلاحیت ایمنی در طول توسعه بالینی است. این سنجش عملکردی ایمنی، یکپارچگی فرآیندهای ایمنی متعدد، از جمله جذب و ارائه آنتی ژن، کمک به سلول T، فعال شدن سلول B و تولید آنتی بادی را ارزیابی می کند. آژانس‌های نظارتی TDAR را به عنوان اولین تست عملکرد ایمنی برای ارزیابی سمیت ایمنی موجودات شیمیایی جدید توصیه می‌کنند. HKeyBio یک مدل NHP TDAR به خوبی تایید شده با استفاده از هموسیانین لیمپت سوراخ کلید (KLH)، یک پروتئین بسیار ایمنی زا ارائه می دهد که پاسخ های آنتی بادی وابسته به سلول T قوی را برمی انگیزد. این مدل داده‌های ایمونوتوکسیک و ایمونوفارماکولوژی حیاتی را برای حمایت از مطالعات فعال‌کننده IND فراهم می‌کند.

اسکلروز سیستمیک (SSc) که با نام اسکلرودرمی نیز شناخته می شود، یک بیماری خودایمنی مزمن است که با تولید و تجمع بیش از حد کلاژن در پوست و بافت های همبند مشخص می شود که منجر به سفت شدن و سفت شدن می شود. پاتوژنز شامل واکنش های غیر طبیعی ایمنی، عوامل ژنتیکی و محرک های محیطی است. HKeyBio یک مدل NHP SSc به خوبی تأیید شده ارائه می‌کند که با تجویز داخل جلدی بلئومایسین (BLM)، یک عامل شیمی‌درمانی که باعث ایجاد فیبروز پوستی می‌شود که بسیار شبیه SSc انسان است، القا شده است. این مدل ویژگی‌های کلیدی از جمله ضخیم شدن پوست، رسوب کلاژن، و تولید آنتی‌بادی خودکار را مرور می‌کند و بستری قوی برای آزمایش اثربخشی پیش‌بالینی داروهای جدید ضد فیبروتیک و تعدیل‌کننده ایمنی ارائه می‌کند.