مدل های NHP Pruritus

خارش (خارش) یک احساس ناخوشایند است که میل به خاراندن را برمی انگیزد، از ناراحتی خفیف تا شرایط غیرقابل تحمل و ناتوان کننده. می تواند با اختلالات اولیه پوست (درماتیت آتوپیک، پسوریازیس) یا بیماری های سیستمیک (کلیوی، کلستاتیک، هماتولوژیک، غدد درون ریز) همراه باشد. HKeyBio دو مدل خارش NHP را ارائه می دهد: مدل ناشی از آسیب مکانیکی (تقلید از خارش مرتبط با بهبود زخم) و مدل القا شده از IL-31 (مستقیماً مسیر اصلی خارش ایمنی-عصبی را فعال می کند). هر دو مدل ویژگی‌های خارش مزمن انسان را خلاصه می‌کنند و پلتفرم‌های قوی برای آزمایش اثربخشی پیش بالینی درمان‌های جدید ضد خارش ارائه می‌دهند.

تعداد:
در دسترس بودن:





پرس و جو کنید به سبد اضافه کنید

自免疾病:
瘙痒

قبلی:

بعدی:

توضیحات محصول

ویژگی ها و مزایا کلیدی

از نظر بالینی مرتبط - دو مدل مکمل علل مختلف خارش را پوشش می‌دهند: آسیب مکانیکی (ترمیم زخم) و IL-31 با واسطه (التهاب/نوروژنیک).

نقاط پایانی قابل سنجش - رویدادهای خارش (رفتار خراش) به عنوان نقطه پایانی اولیه. نشانگرهای مولکولی (IL-31، TGF-β mRNA) برای بینش های مکانیکی.

ارزش ترجمه - مدل‌های NHP شباهت ژنتیکی و فیزیولوژیکی بالایی را به انسان ارائه می‌دهند که برای آزمایش داروهای ضد خارش (ضد IL-31، مهارکننده‌های JAK، تعدیل‌کننده‌های کانال TRP) ایده‌آل است.

پوشش چند مکانیزمی – مدل مکانیکی خارش ناشی از بهبود زخم را ثبت می کند. مدل IL-31 خارش التهابی/عصبی را ثبت می کند.

بسته های داده آماده IND - مطالعات را می توان مطابق با اصول GLP انجام داد.

داده های فنی و اعتبارسنجی

آسیب مکانیکی ناشی از مدل NHP Pruritus

مدل خارش NHP ناشی از IL-31

برنامه های کاربردی

• آزمایش اثربخشی داروهای ضد خارش (آنتی بادی های ضد IL-31، مهارکننده های JAK، آنتاگونیست های TRPV1، تعدیل کننده های گیرنده مواد افیونی)

• اعتبارسنجی هدف برای IL-31 و مسیرهای سیگنالینگ پایین دست

• مطالعات مکانیسم اثر برای خارش مزمن

• کشف نشانگر زیستی (IL-31، TGF-β، سایر واسطه های مرتبط با خارش)

• مطالعات فارماکولوژی ایمنی با قابلیت IND برای ترکیبات با عوارض جانبی خارش بالقوه

مشخصات مدل

پارامتر	مدل ناشی از آسیب مکانیکی	مدل القایی IL-31
گونه ها	سینومولگوس ماکاک (Macaca fascicularis)	سینومولگوس ماکاک (Macaca fascicularis)
روش القایی	آسیب مکانیکی پوستی (زخم پوستی)	تجویز نوترکیب IL-31 (زیر جلدی/داخل جلدی)
مدت تحصیل	7 تا 14 روز پس از زخم	دوز منفرد یا مکرر؛ مشاهده تا 28 روز
نقاط پایانی کلیدی	رویدادهای خارش (رفتار خاراندن)، mRNA IL-31، mRNA ژن TGF-β در پوست	حوادث خارش (رفتار خاراندن)
بسته داده	داده‌های خام، گزارش‌های تجزیه و تحلیل، ضبط ویدیویی رفتار خارش، داده‌های qPCR (مدل مکانیکی)، بیوانفورماتیک (اختیاری)

❓ سوالات متداول

Q1: مدل‌های خارش NHP چیست و چه انواعی در دسترس است؟

A1: مدل‌های خارش NHP (پریماهای غیر انسانی) مدل‌های حیوانی بالینی برای تحقیق و توسعه داروی ضد خارش هستند. با توجه به شباهت ژنتیکی و فیزیولوژیکی بالا بین NHPs و انسان، آنها می توانند به طور موثر خارش انسان را شبیه سازی کنند. ما دو مدل اصلی را ارائه می‌دهیم: مدل خارش ناشی از آسیب مکانیکی و مدل خارش ناشی از IL-31، که به ترتیب خارش ناشی از بهبود زخم و خارش مزمن ناشی از سیستم ایمنی را شبیه‌سازی می‌کنند.

Q2: این دو مدل برای چه سناریوهای تحقیقاتی مناسب هستند؟

A2: مدل ناشی از آسیب مکانیکی خارش ایجاد شده در طول بهبود زخم پوست را تکرار می کند، که برای ارزیابی داروهای ترمیم زخم و درمان ضد خارش بعد از عمل عالی است. مدل القا شده با IL-31 مسیرهای سیگنالینگ ایمنی-عصبی را برای تقلید از خارش مزمن از جمله درماتیت آتوپیک فعال می کند و در تحقیق و توسعه داروهای خارش مزمن آلرژیک و التهابی کاربرد دارد.

Q3: چه شاخص های ارزیابی استفاده می شود؟ داده های تجربی چقدر قابل اعتماد هستند؟

A3: دوره های خارش به عنوان شاخص اصلی ارزیابی بالینی عمل می کند. ما همچنین بیان mRNA IL-31، TGF-β و سایر عوامل مرتبط را در بافت‌های پوست آزمایش می‌کنیم. این مدل‌ها به دلیل شباهت فیزیولوژیکی بالا به انسان، پایداری زیادی دارند و داده‌ها ارزش پیش‌بینی قوی برای توسعه داروی جدید ارائه می‌دهند.

Q4: چرخه مدل سازی و نقاط زمانی کلیدی دو مدل چیست؟

A4: برای مدل ناشی از آسیب مکانیکی، آسیب مکانیکی در روز 0 ایجاد می‌شود و مشاهدات رسمی از روز 7 شروع می‌شود. برای مدل ناشی از IL-31، IL-31 در روز 0 تجویز می‌شود و کل آزمایش تا روز 28 ادامه دارد تا اثربخشی طولانی‌مدت داروها در برابر خارش مزمن ارزیابی شود.

Q5: مدل‌های خارش NHP در مقایسه با مدل‌های جوندگان چه مزایای اصلی دارند؟

A5: NHP ها از نظر ژنتیک، ساختار پوست، مسیرهای عصبی و ایمنی شباهت بسیار بیشتری به انسان دارند. آنها می توانند به طور دقیق پاتوژنز و تظاهرات بالینی خارش انسانی را خلاصه کنند و به طور قابل توجهی دقت پیش بینی داروهای کاندید را بهبود بخشند. آنها به ویژه برای تأیید پیش بالینی داروهای جدید ضد خارش و داروهای پوستی هدفمند ایده آل هستند.