| تعداد: | |
|---|---|
از نظر بالینی مرتبط - IIM انسان را خلاصه می کند: ضعف عضلانی، نفوذ التهابی، و افزایش سیتوکین های پیش التهابی (IL-6، IL-17A).
نقاط پایانی قابل اندازه گیری - وزن بدن، قدرت عضلانی (آزمون قدرت گرفتن)، سطوح سیتوکین سرم (IL-6، IL-17A)، هیستوپاتولوژی عضلانی (امتیاز HE)، انفیلتراسیون سلول های التهابی.
مکانیسم محور - ایمن سازی میوزین باعث ایجاد پاسخ خودایمنی علیه عضله اسکلتی می شود که هم ایمنی سلولی (Th1/Th17) و هم ایمنی هومورال را درگیر می کند و منعکس کننده پاتوژنز میوزیت انسانی است.
ارزش ترجمه - ایده آل برای آزمایش سرکوب کننده های ایمنی (کورتیکواستروئیدها، متوترکسات، مایکوفنولات)، بیولوژیک هایی که IL-6 (توسیلیزوماب)، IL-17 (سکوکینوماب) و مهارکننده های JAK را هدف قرار می دهند.
بسته های داده آماده IND - مطالعات را می توان مطابق با اصول GLP انجام داد.
مدل BALB/c DM القا شده با میوزین
• آزمایش اثربخشی داروهای سرکوب کننده ایمنی (کورتیکواستروئیدها، متوترکسات، مایکوفنولات موفتیل، سیکلوفسفامید)
• ارزیابی بیولوژیک هایی که IL-6 (توسیلیزوماب)، IL-17 (سکوکینوماب، ایکسکیزوماب) و مهارکننده های JAK (توفاسیتینیب، باریسیتینیب) را هدف قرار می دهند.
• اعتبارسنجی هدف برای مسیرهای Th17 و Th1 در میوزیت خودایمنی
• کشف بیومارکر (امضای سیتوکین، اتوآنتی بادی ها، نشانگرهای آسیب عضلانی)
• مطالعات فارماکولوژی و سم شناسی فعال کننده IND
پارامتر |
مشخصات |
گونه / سویه |
ماوس BALB/c |
روش القایی |
ایمن سازی با پروتئین میوزین (به عنوان مثال، میوزین خرگوش یا گاوی) امولسیون شده در CFA، با یا بدون تزریق تقویت کننده |
مدت تحصیل |
4-8 هفته پس از ایمن سازی (بسته به پیشرفت بیماری) |
نقاط پایانی کلیدی |
وزن بدن، قدرت عضلانی (آزمایش قدرت گرفتن)، سطوح سیتوکین سرم (IL-6، IL-17A)، هیستوپاتولوژی عضلانی (رنگآمیزی HE با امتیاز برای التهاب، نکروز، بازسازی)، اختیاری: فلوسیتومتری سلولهای ایمنی نفوذگر عضلانی، اتوآنتیبادیهای ضد میوزین |
بسته داده |
داده های خام، گزارش های تجزیه و تحلیل، داده های رفتاری، اسلایدهای بافت شناسی، نتایج ELISA سیتوکین، بیوانفورماتیک (اختیاری) |
س: چگونه ایمن سازی میوزین باعث ایجاد میوزیت می شود؟
پاسخ: میوزین پروتئین ساختاری اصلی عضله اسکلتی است. ایمن سازی با میوزین در ادجوانت تحمل ایمنی را از بین می برد و منجر به فعال شدن سلول های T خودواکنشی (Th1/Th17) و تولید آنتی بادی های ضد میوزین می شود. این افکتورهای ایمنی به بافت عضلانی نفوذ میکنند و باعث التهاب، نکروز میوفیبر و نقص عملکردی میشوند و از نزدیک شبیه میوپاتی التهابی ایدیوپاتیک انسان هستند.
س: شباهت های کلیدی با IIM انسانی چیست؟
A: این مدل ضعف عضلانی، کاهش وزن، انفیلتراسیون سلول های التهابی در عضله، افزایش سیتوکین های پیش التهابی (IL-6، IL-17A) و تغییرات هیستوپاتولوژیک (نکروز، بازسازی) را نشان می دهد که منعکس کننده پلی میوزیت/درماتومیوزیت انسانی است.
س: آیا می توان از این مدل برای مطالعات توانمندسازی IND استفاده کرد؟
ج: بله. مطالعات را می توان مطابق با اصول GLP برای ارسال های نظارتی (FDA، EMA) انجام داد.
س: آیا پروتکل های مطالعه سفارشی شده را ارائه می دهید (به عنوان مثال، منابع مختلف میوزین، ادجوانت ها، برنامه های درمانی)؟
ج: قطعا. تیم علمی ما پروتکلهای ایمنسازی، برنامههای درمانی و تجزیه و تحلیل نقطه پایانی را برای کاندیدای دارویی خاص شما تنظیم میکند.
س: جدول زمانی معمول برای مطالعه اثربخشی آزمایشی چیست؟
A: مطالعات آزمایشی معمولاً در عرض 6 تا 8 هفته تکمیل می شود، از جمله ایمن سازی، توسعه بیماری و تجزیه و تحلیل نقطه پایانی.