| Ilość: | |
|---|---|
Klinicznie istotne – podsumowuje ludzką nadwrażliwość typu I z aktywacją komórek tucznych za pośrednictwem IgE, rozszerzeniem naczyń i świądem.
Wymierne punkty końcowe – wynaczynienie błękitu Evansa (średnica niebieskiej plamki lub pomiar OD), liczba zachowań związanych z drapaniem, grubość ucha, poziom IgE w surowicy.
Dostępne dwie opcje gatunkowe – modele myszy (BALB/c) i szczura (Wistar) dostosowane do różnych potrzeb eksperymentalnych.
Wartość translacyjna – Idealny do testowania leków biologicznych anty-IgE (omalizumab), stabilizatorów komórek tucznych (kromolyn), leków przeciwhistaminowych H1 i innych środków przeciwalergicznych.
Pakiety danych gotowe do IND – Badania mogą być prowadzone zgodnie z zasadami GLP.
Model BALB/c PCA indukowany DNP-IgE i DNP-BSA
Model PCA szczura indukowanego OVA
• Badanie skuteczności leków biologicznych anty-IgE (omalizumab, ligelizumab) i stabilizatorów komórek tucznych (kromolyn, ketotifen)
• Ocena leków przeciwhistaminowych H1 (cetyryzyna, feksofenadyna) i innych środków przeciwalergicznych
• Docelowa walidacja szlaku IgE/FcεRI i biologii komórek tucznych
• Odkrycie biomarkerów (IgE, histamina, mediatory komórek tucznych)
• Badania farmakologiczne i toksykologiczne umożliwiające IND
Parametr |
Model myszy PCA |
Model PCA szczura |
Gatunek/szczep |
Mysz BALB/c |
Wistar szczur |
Metoda indukcyjna |
Śródskórna iniekcja DNP-IgE (bierne uczulenie) + iv DNP-BSA z błękitem Evansa | Śródskórna iniekcja surowicy uwrażliwionej na OVA + OVA dożylnie z błękitem Evansa |
Czas trwania nauki |
24–48 godzin (uczulanie + prowokacja) | 24–72 godziny |
Kluczowe punkty końcowe |
Wynaczynienie błękitu Evansa (średnica niebieskiej plamki lub OD), liczba zachowań związanych z drapaniem |
Masa ciała, grubość ucha, wynaczynienie błękitem Evansa (OD 620 nm), IgE swoiste dla OVA w surowicy, histopatologia skóry (błękit toluidynowy) |
| Pozytywna kontrola | Przeciwciało anty-IgE lub lek przeciwhistaminowy (np. cetyryzyna) dostępne jako związki referencyjne | |
Pakiet danych |
Surowe dane, raporty z analiz, zdjęcia kliniczne, wyniki testu ELISA, preparaty histologiczne, bioinformatyka (opcjonalnie) | |
P: Jakie są różnice między mysim i szczurzym modelem PCA?
Odp.: Model mysi wykorzystuje DNP-IgE do pasywnego uczulenia i DNP-BSA do prowokacji, co jest idealne do badania reakcji, w których pośredniczy czysta IgE. Model szczurzy wykorzystuje surowicę od dawców uczulonych na OVA, co zapewnia bardziej złożoną odpowiedź przeciwciał poliklonalnych i umożliwia ocenę grubości ucha i zachowania związanego z drapaniem.
P: Jak ilościowo określa się reakcję alergiczną w modelach PCA?
Odp.: Niebieski barwnik Evansa wstrzykuje się dożylnie z antygenem. Zwiększona przepuszczalność naczyń powoduje wynaczynienie barwnika w uczulonym miejscu, tworząc niebieską plamkę. Reakcję określa się ilościowo poprzez pomiar średnicy niebieskiej plamki, wycięcie skóry w celu ekstrakcji barwnika i pomiaru OD lub poprzez ocenę grubości ucha (model szczurzy).
P: Czy te modele można wykorzystać do badań umożliwiających IND?
O: Tak. Badania można przeprowadzić zgodnie z zasadami GLP dotyczącymi zgłoszeń regulacyjnych (FDA, EMA).
P: Czy oferujecie niestandardowe protokoły badań (np. różne alergeny, stężenia przeciwciał)?
O: Absolutnie. Nasz zespół naukowy dostosowuje protokoły uwrażliwiania, harmonogramy prowokacji i analizy punktów końcowych do konkretnego kandydata na lek.
P: Jaki jest typowy harmonogram pilotażowego badania skuteczności?
Odp.: Obydwa modele mają charakter ostry, a badania zwykle kończą się w ciągu 24–72 godzin po biernym uczuleniu i prowokacji antygenem.
