| Aantal: | |
|---|---|
Complementaire mechanismen – MSU-model bootst door kristallen geïnduceerde ontstekingen na (gerelateerd aan jicht); Het LPS-model bootst bacteriële endotoxine-geïnduceerde ontstekingen na.
Kwantificeerbare eindpunten – Aantal neutrofielen in peritoneale lavagevloeistof (MSU-model), IL-1β- en IL-6-niveaus in peritoneale lavagevloeistof en bloed (LPS-model).
Snel en reproduceerbaar – Beide modellen veroorzaken binnen enkele uren een acute ontsteking, waardoor een snelle screening van ontstekingsremmende stoffen mogelijk is.
Translationele waarde – Ideaal voor het testen van ontstekingsremmende medicijnen (NSAID’s, corticosteroïden), IL-1-remmers (anakinra, canakinumab) en TLR4-antagonisten.
IND-ready datapakketten – Onderzoeken kunnen worden uitgevoerd volgens GLP-principes.
MSU-geïnduceerd C57BL/6-peritonitismodel
LPS-geïnduceerd C57BL/6 peritonitismodel
• Werkzaamheidstesten van ontstekingsremmende geneesmiddelen (NSAID's, corticosteroïden, COX-2-remmers)
• Evaluatie van IL-1-remmers (anakinra, canakinumab), NLRP3-inflammasoomremmers en TLR4-antagonisten
• Doelvalidatie voor rekrutering van neutrofielen en cytokineroutes
• Ontdekking van biomarkers (neutrofielenmarkers, cytokinesignaturen)
• Farmacologische en toxicologische onderzoeken die IND mogelijk maken
Parameter |
MSU-geïnduceerd peritonitismodel |
LPS-geïnduceerd peritonitismodel |
Soort/stam |
C57BL/6 muis |
C57BL/6 muis |
Inductiemethode |
Intraperitoneale injectie van MSU-kristallen (1–3 mg/muis) | Intraperitoneale injectie van LPS (5-20 mg/kg) |
Studieduur |
4–24 uur na inductie | 2–24 uur na inductie |
Belangrijkste eindpunten |
Aantal neutrofielen in peritoneale lavagevloeistof (flowcytometrie of cytospin) |
IL-1β- en IL-6-niveaus in peritoneale lavagevloeistof en bloed (ELISA) |
| Positieve controle | Dexamethason of indomethacine beschikbaar als referentie-ontstekingsremmende stoffen | |
| Datapakket | Ruwe data, analyserapporten, celtellingen, ELISA-resultaten, bio-informatica (optioneel) Ruwe data, analyserapporten, celtellingen, ELISA-resultaten, bio-informatica (optioneel) | |
Vraag: Wat zijn de verschillen tussen de MSU- en LPS-peritonitismodellen?
A: MSU-kristallen activeren het NLRP3-inflammasoom, wat leidt tot IL-1β-gemedieerde neutrofiele ontsteking, wat lijkt op door kristallen geïnduceerde peritonitis (bijvoorbeeld jicht). LPS activeert TLR4-signalering en veroorzaakt een brede pro-inflammatoire cytokinerespons (IL-1β, IL-6, TNF-α), die bacteriële endotoxine-geïnduceerde peritonitis nabootst.
Vraag: Welk model is geschikter voor het testen van NLRP3-remmers?
A: Het door MSU geïnduceerde peritonitismodel wordt specifiek aangestuurd door NLRP3-inflammasoomactivatie en IL-1β, waardoor het ideaal is voor het evalueren van NLRP3-remmers en IL-1-gerichte therapieën. Het LPS-model activeert meerdere routes en is geschikt voor bredere ontstekingsremmende screening.
Vraag: Kunnen deze modellen worden gebruikt voor onderzoeken die de IND mogelijk maken?
EEN: Ja. Studies kunnen worden uitgevoerd in overeenstemming met de GLP-principes voor indieningen bij de regelgevende instanties (FDA, EMA).
Vraag: Biedt u op maat gemaakte onderzoeksprotocollen aan (bijvoorbeeld verschillende MSU-doses, LPS-concentraties, behandelingstijdstip)?
EEN: Absoluut. Ons wetenschappelijk team stemt inductieprotocollen, behandelschema's (profylactisch of therapeutisch) en eindpuntanalyses af op uw specifieke kandidaat-geneesmiddel.
Vraag: Wat is de typische tijdlijn voor een pilotstudie naar de werkzaamheid?
A: Beide modellen zijn acuut, waarbij onderzoeken doorgaans binnen 24 uur na inductie worden afgerond, waardoor een snelle screening van ontstekingsremmende stoffen mogelijk is.
