| Ilość: | |
|---|---|
Szeroki zakres chorób – dostępne modele ksenogeniczne (ludzkie PBMC), allogeniczne niedopasowane pod względem MHC i przewlekłe modele GVHD przypominające toczeń.
Wymierne punkty końcowe – masa ciała, wskaźnik przeżycia, wynik kliniczny GVHD (skala 0-10 z postawą, aktywnością, sierścią, skórą), autoprzeciwciała w surowicy (anty-dsDNA, IgG), białkomocz, histopatologia.
Oparta na mechanizmach – model ludzkich PBMC dla terapii specyficznych dla człowieka; modele allogeniczne dla GVHD za pośrednictwem komórek T; przewlekły model patologii zależnej od autoprzeciwciał.
Wartość translacyjna – Idealny do testowania leków immunosupresyjnych (inhibitory kalcyneuryny, inhibitory mTOR), leków biologicznych (anty-TNF, anty-IL-6R) i terapii komórkowych.
Pakiety danych gotowe do IND – Badania mogą być prowadzone zgodnie z zasadami GLP.
Model ostrej GVHD wywołanej ludzkim PBMC
Komórki śledziony B6 indukowane B6D2F1 aGVHD Model
Model cGVHD B6D2F1 indukowany limfocytami DBA/2
• Badanie skuteczności leków immunosupresyjnych (takrolimus, cyklosporyna, mykofenolan mofetylu, inhibitory mTOR) w profilaktyce i leczeniu GVHD
• Ocena leków biologicznych ukierunkowanych na limfocyty T (anty-CD3, anty-CD4), cytokiny (anty-IL-6R, anty-TNF) i szlaki kostymulacji (CTLA-4-Ig)
• Testowanie terapii komórkowych (Tregs, MSC) i strategii niszczenia przeciwciał
• Docelowa walidacja aktywacji limfocytów T, produkcji autoprzeciwciał i patologii wielonarządowej
• Badania farmakologiczne i toksykologiczne umożliwiające IND
Parametr |
Model ludzkiego PBMC aGVHD |
B6 → B6D2F1 Model aGVHD | Model DBA/2 → B6D2F1 cGVHD |
Gatunek/szczep |
Mysz NSG (odbiorca) |
B6 → B6D2F1 | DBA/2 → B6D2F1 |
Typ choroby |
Ostry (ksenogeniczny) | Ostre (alogeniczne) | Przewlekły (podobny do tocznia) |
Kluczowe punkty końcowe |
Masa ciała, przeżycie, wynik GVHD | Przetrwanie, wynik GVHD | Masa ciała, przeżycie, wynik GVHD, IgG w surowicy, anty-dsDNA, białkomocz, biochemia krwi, patologia nerek |
P: Jakie są różnice pomiędzy trzema modelami GVHD?
Odp.: Model ludzkiego PBMC jest ksenogeniczny i idealnie nadaje się do testowania leków specyficznych dla człowieka. Model B6 → B6D2F1 to allogeniczny ostry GVHD niedopasowany pod względem MHC. Model DBA/2 → B6D2F1 to przewlekła choroba GVHD przypominająca toczeń, z wytwarzaniem autoprzeciwciał, zapaleniem nerek i zwłóknieniem wielonarządowym.
P: Który model jest najbardziej odpowiedni do testowania leków biologicznych przeciw człowiekowi?
Odp.: Model aGVHD indukowany ludzkim PBMC u myszy NSG jest preferowanym wyborem do oceny przeciwciał swoistych dla człowieka (np. anty-CD3, anty-CD4, anty-IL-6R), ponieważ komórki T dawcy są ludzkie.
P: Czy te modele można wykorzystać do badań umożliwiających IND?
O: Tak. Badania można przeprowadzić zgodnie z zasadami GLP dotyczącymi zgłoszeń regulacyjnych (FDA, EMA).
P: Czy oferujecie niestandardowe protokoły badań (np. różne liczby komórek dawcy, czas leczenia)?
O: Absolutnie. Nasz zespół naukowy dostosowuje protokoły indukcji, harmonogramy leczenia i analizy punktów końcowych do konkretnego kandydata na lek.
P: Jaki jest typowy harmonogram pilotażowego badania skuteczności?
Odp.: Badania dotyczące ostrej GVHD zazwyczaj trwają 4–6 tygodni po przeszczepieniu; Badania przewlekłej GVHD mogą trwać do 8–12 tygodni w celu uzyskania pełnego rozwoju autoprzeciwciał i patologii narządowej.
