| Beschikbaarheid: | |
|---|---|
| Aantal: | |
Brede ziektedekking – Xenogene (menselijke PBMC), allogene MHC-niet-overeenkomende acute en chronische lupusachtige GVHD-modellen beschikbaar.
Kwantificeerbare eindpunten – Lichaamsgewicht, overlevingspercentage, klinische GVHD-score (schaal 0-10 met houding, activiteit, vacht, huid), auto-antilichamen in serum (anti-dsDNA, IgG), proteïnurie, histopathologie.
Mechanismegestuurd – Menselijk PBMC-model voor mensspecifieke therapieën; allogene modellen voor T-cel-gemedieerde GVHD; chronisch model voor auto-antilichaam-gemedieerde pathologie.
Translationele waarde – Ideaal voor het testen van immunosuppressiva (calcineurineremmers, mTOR-remmers), biologische geneesmiddelen (anti-TNF, anti-IL-6R) en celgebaseerde therapieën.
IND-ready datapakketten – Onderzoeken kunnen worden uitgevoerd volgens GLP-principes.
Menselijk PBMC induceerde acuut GVHD-model

B6-miltcellen Geïnduceerd B6D2F1 aGVHD-model

DBA/2 lymfocyt-geïnduceerd B6D2F1 cGVHD-model


• Werkzaamheidstesten van immunosuppressiva (tacrolimus, cyclosporine, mycofenolaatmofetil, mTOR-remmers) voor preventie en behandeling van GVHD
• Evaluatie van biologische geneesmiddelen die zich richten op T-cellen (anti-CD3, anti-CD4), cytokines (anti-IL-6R, anti-TNF) en co-stimulatieroutes (CTLA-4-Ig)
• Testen van celgebaseerde therapieën (Tregs, MSC's) en antilichaamdepletiestrategieën
• Doelvalidatie voor T-celactivatie, productie van auto-antilichamen en pathologie van meerdere organen
• Farmacologische en toxicologische onderzoeken die IND mogelijk maken
Parameter |
Menselijk PBMC aGVHD-model |
B6 → B6D2F1 aGVHD-model | DBA/2 → B6D2F1 cGVHD-model |
Soort/stam |
NSG-muis (ontvanger) |
B6 → B6D2F1 | DBA/2 → B6D2F1 |
Soort ziekte |
Acuut (xenogeen) | Acuut (allogeen) | Chronisch (lupus-achtig) |
Belangrijkste eindpunten |
Lichaamsgewicht, overleving, GVHD-score | Overleving, GVHD-score | Lichaamsgewicht, overleving, GVHD-score, serum IgG, anti-dsDNA, proteïnurie, bloedbiochemie, nierpathologie |
A1: We bieden drie volwassen modellen: door menselijke PBMC geïnduceerde acute GVHD in NSG-muizen, door B6-miltcellen geïnduceerde acute GVHD in B6D2F1-muizen en door DBA/2-lymfocyten geïnduceerde chronische GVHD in B6D2F1-muizen.
A2: Immuuncellen van donoren herkennen alloantigenen of xenoantigenen van de ontvanger, worden geactiveerd en veroorzaken systemische ontstekingen en schade aan meerdere organen. Ze recapituleren perfect de pathologische kenmerken van klinische acute en chronische GVHD.
A3: We monitoren het lichaamsgewicht, het overlevingspercentage en de klinische GVHD-scores. Voor chronische GVHD detecteren we ook serum-dsDNA, IgG en urine-eiwit, plus nierpathologische analyse.
A4: Het hPBMC aGVHD-model gaat 28 dagen mee met 1Gy bestraling vóór celinjectie. Het B6-miltcel-aGVHD-model duurt 60 dagen. Het cGVHD-model duurt tot 15 weken na lymfocytentransplantatie.