| Dostępność: | |
|---|---|
| Ilość: | |
Klinicznie istotne – podsumowuje nadwrażliwość u ludzi typu I: degranulację komórek tucznych za pośrednictwem IgE i reakcję typu „bąble i zaostrzenia”.
Wymierne punkty końcowe – ocena cech klinicznych (wielkość bąbelków, rumień, obrzęk), pomiar miejscowej reakcji skórnej.
Oparta na mechanizmach – Bezpośrednia ocena szlaku IgE/FcεRI i funkcji komórek tucznych in vivo.
Wartość translacyjna – Idealny do testowania leków biologicznych anty-IgE (omalizumab, ligelizumab), stabilizatorów komórek tucznych (kromolyn, ketotifen), leków przeciwhistaminowych H1 i innych środków przeciwalergicznych.
Pakiety danych gotowe do IND – Badania mogą być prowadzone zgodnie z zasadami GLP.
Model NHP PCA indukowany DNP-IgE i DNFB

• Badanie skuteczności leków biologicznych anty-IgE (omalizumab, ligelizumab, inne przeciwciała anty-IgE)
• Ocena stabilizatorów komórek tucznych (kromolyn, ketotifen, nedokromil) i leków przeciwhistaminowych H1
• Docelowa walidacja szlaku IgE/FcεRI i biologii komórek tucznych
• Odkrycie biomarkerów (IgE, mediatory komórek tucznych)
• Badania farmakologiczne i toksykologiczne umożliwiające IND
Parametr |
Specyfikacja |
Gatunek/szczep |
Makak Cynomolgus ( Macaca fascicularis ) |
Metoda indukcyjna |
Śródskórne wstrzyknięcie IgE swoistej dla DNP (dzień 1), a następnie miejscowe podanie DNFB w tym samym miejscu (dzień 2) |
Czas trwania nauki |
2–3 dni (uczulanie + prowokacja) |
Kluczowe punkty końcowe |
Ocena cech klinicznych (wielkość bąbli, rumień, obrzęk), pomiar miejscowych reakcji skórnych (średnica, grubość), opcjonalnie: histopatologia skóry (degranulacja komórek tucznych), poziom IgE w surowicy |
Pakiet danych |
Surowe dane, raporty z analiz, zdjęcia kliniczne, preparaty histologiczne (opcjonalnie), bioinformatyka (opcjonalnie) Surowe dane, raporty z analiz, chemia kliniczna, analiza moczu, preparaty histologiczne, bioinformatyka (opcjonalnie) |
P: Jak działa model PCA indukowany DNP-IgE i DNFB?
Odp.: IgE specyficzne dla DNP są biernie przenoszone przez wstrzyknięcie śródskórne, wiążąc się z receptorami FcεRI na komórkach tucznych. Późniejsza miejscowa prowokacja DNFB w tym samym miejscu powoduje sieciowanie związanej IgE, wywołując degranulację komórek tucznych, uwalnianie histaminy i miejscową reakcję typu „bąbel i zaostrzenie”.
P: Jakie są kluczowe podobieństwa z nadwrażliwością typu I u ludzi?
Odp.: Model wykazuje aktywację komórek tucznych za pośrednictwem IgE, uwalnianie histaminy, rozszerzenie naczyń i miejscowy obrzęk, co bezpośrednio odzwierciedla ludzkie reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka i anafilaksja.
P: Czy ten model można wykorzystać do badań umożliwiających IND?
O: Tak. Badania można przeprowadzić zgodnie z zasadami GLP dotyczącymi zgłoszeń regulacyjnych (FDA, EMA).
P: Czy oferujecie dostosowane protokoły badań (np. różne dawki IgE, stężenia prowokacji)?
O: Absolutnie. Nasz zespół naukowy dostosowuje stężenia IgE, protokoły prowokacji i analizy punktów końcowych do konkretnego kandydata na lek.
P: Jaki jest typowy harmonogram pilotażowego badania skuteczności?
Odp.: Model jest gotowy w ciągu 2–3 dni, co pozwala na szybkie badanie przesiewowe związków przeciwalergicznych.